Bir şeyindim senin

    Saksıda bir çiçektim büyüyüp yeşeren, renk renk kokularla büyüleyen. Ne vakit balkona çıksan gözüne ilişirdim.
    Pencere kenarında unutulmuş kül tablasıydım,ne zaman bir derde düşsen sigarayla beni buluşturduğun.
     Üstüne örttüğün yorgandım ben, yaz sıcakları geldiğinde pikeyle değiştirdiğin.
     Kitaplığında ki hiç okumadığın o kitap belki de arşivindeki eksik bir dosya..
     Bozulunca tamir bile ettirmediğin oyun konsolundum senin parmaklarınla buluşurdum.
      Ben senin çocukluğundum hatırlamadığın, ilk hatandım herkesten sakladığın.
      Yağan yağmurdum ben ıslanırken hatırladığın güneş çıkınca unuttuğun.
      Yıldızındım senin kayarken hep dilek tuttuğun ama dileğinin gerçekleşmesinin bununla alakası olmadığını bildiğin.
     Sokak lambasıydım ben evinizin orda ki, elektrikler kesilince farkına vardığın.
     Ben senin ayağın, kolundum, tekerlekli bir sandalye görünce şükrettiğin.
    Ben ben en güzel kokuydum herkes için ve sen nezleydin...
   

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Terkedildim

Nisan Yağmuru

Şehir